Tonic Youth

De hype begon in Spanje: gin. Met tonic, bij voorkeur. Zelfs Gall&Gall verkoopt nu 25 soorten gin. Que pasa?

Het zat er volgens ingewijden al jaren aan te komen: de gin-tonic.Toegegeven, hij was er al ook al jaren, maar sinds deze zomer is de G&T, zoals kenners hem liefkozend afkorten, genadeloos gearriveerd. En dan niet met Bombay Sapphire en Schweppes in een longdrink met een schijfje limoen, maar met ambachtelijke gestookte gins, zoalsde nieuwe Nederlandse merken 2vC en Bobby's, en bijzondere tonics, gegarneerd met komkommer, basilicum, peperkorrels, kruidnagel of sinaasappelschil, geserveerd in een groot bol wijnglas, een copa, met veel ijs.

Sinds het voorjaar hebben in Amsterdam en Rotterdam pop-upbarretjes de kop opgestoken die volledig om gin draaien. Zichzelf serieus nemende horecatenten hebben opeens een kaart met meer dan tien gins en vijf tonics. Zelfs de Gall & Gall heeft inmiddels een assortiment van 25 verschillende ginmerken. Doodgewone cafés organiseerden gin-tonicproeverijen en het seizoen werd afgetrapt met een heuse Gin&Tonic Day op 17 mei.

Wat is hier aan de hand? Trapt iedereen massaal in een marketingtruc van de drankindustrie of is de gingolf juist van onderop over het land gespoeld? En hoe heeft gin het deftige oude-mannetjesimago van zich afgeschud?

Het begon - gek genoeg – in Spanje. Hoewel het de Britse militairen waren die in India het drankje bedachten als middel tegen malaria, zijn de Spanjaarden de bedenkers van de manier waarop de G&T steeds vaker gedronken wordt: met bijzondere kruiden in de bolle copa, als afterworkborrel of digestief na een goed diner, om het vervolgens de rest van de nacht te blijven drinken.

In Barcelona en Madrid barst het van de ginlokalen en chef-koks omarmen er het mixdrankje met culinaire creaties als gin-tonicsoep als gevolg. De Spaanse introductie van Hendrick's, een Schots merk met tinten van Bulgaarse roos en komkommer, lijkt een sleutelmoment in 2005. De gewone G&T-drinker kwam erachter dat gin niet per se bitter hoeft te zijn, maar ook zoete en kruidige aroma’s en geuren kon hebben.

Het kenmerkende schijfje komkommer dat bij Hendrick’s het partje limoen verving, was een belangrijk onderdeel van het succes in het nachtleven: met een simpel stukje garnituur kon je je onderscheiden als gedistingeerde drinker. Ook Ferran Adrià, de wereldberoemde chef-kok van het inmiddels gesloten restaurant elBulli, had een aandeel in de opmars van het betere gindrinken: hij schonk de G&T alleen nog met Fever-Tree, een zachtere tonic, speciaal gemaakt om met gin te mixen.

Zo'n drie jaar geleden bereikte de ginhype de Belgen. De verkoop van gin steeg vorig jaar met 20 procent in België. Elk bruin café schenkt daar inmiddels een keur aan gins en tonics, zegt Albert van Beeck Calkoen, die een eigen, exclusieve gin-toniccollectie op de markt heeft gebracht in Nederland. 'Door de Bourgondische cultuur zijn de Belgen gewend meer aandacht te besteden aan serieuze drank. Nederlanders geven niet graag geld uit aan betere alcohol. De Breezer was hier niet voor niets een hit: zoet en goedkoop doet het vaak goed in Nederland.'

Tot voor kort was de drankcultuur nauwelijks ontwikkeld in Nederland, zegt Van Beeck Calkoen, die betrokken was bij de introductie van Hendrick's en Bombay in Nederland. 'Het concept van een aperitief of digestief is hier niet echt bekend. Je drinkt gewoon de hele avond hetzelfde drankje, meestal wijn of bier. En bij mixdrankjes draait het zelden om verfijnde sterke drank. Gin-tonic zal als opstapje naar de betere drankjes fungeren.

'Omdat bepaalde gins alleen goed mixen met bepaalde tonics leer je al snel een eigen smaak ontwikkelen. Mensen kunnen zich profileren met een eigen signature drink. Zo werkt dat bij dranktrends: het is vaak een manier om te laten zien dat je anders bent. Als de gin-tonic mainstream is geworden, zal er weer een ander drankje komen bovendrijven. Ik denk dat tequila en mescal hierna groot gaan worden, dat past nog beter dan gin in de tendens van ambachtelijkheid en kleine brouwers.'

Dat Nederland in potentie een groot ginland is, is af te leiden aan grote afname van jenever, ook wel Dutch gin genoemd. Beide worden van jeneverbessen gemaakt. Twee jaar geleden richtte Vincent van Dijk, van trendwatch- en communicatiebureau HBMEO,samen met drankjournalist Ingmar Voerman de site ginformatiecentrum.nl op. In eerste instantie was de industrie huiverig, maar gaandeweg sloten vier ginmerken zich aan.

Nu beantwoorden ze vragen van consumenten, horeca en retailers over gin. Volgens Van Dijk is gin vooral opgepikt door bartenders, horecaondernemers en kleine stokers. De grote drankindustrie is er relatief laat op gesprongen. Na de Spaanse gin-renaissance waren het de luxueuze cocktailbars en clubs in New York en Londen die overstag gingen.

In Nederland was de Tunes Bar, van het Conservatorium Hotel in Amsterdam, een van de eerste met een gin-tonickaart. Chef-kok Schilo van Coevorden had de trend opgepikt toen hij een aantal jaar in Spanje werkte. 'Er is altijd wel een drankje dat iedereen opeens drinkt', zegt Van Dijk. 'Mensen zoeken iets nieuws om zich te onderscheiden. Prosecco is inmiddels op zijn retour, maar kwam een paar jaar geleden ook uit het niets. We hadden hier de laatste jaren een wodkacultuur. Gin is een logische vervolgstap: spannender dan wodka, met meer kruiden en bijzondere garnituur heeft het de flair van een drankje voor fijnproevers, maar bijna iedereen vindt gin-tonic wel lekker. Het is feestelijk, eenvoudig te bereiden, niet erg duur, en heeft, door het stookproces en de historie, altijd een verhaal.'

Josh Selter (27) wilde de mossel 'cool maken'. Ook hij had een verhaal in zijn hoofd: hoe kwam het dat 80 procent van onze Zeeuwse mosselen, 'een eerlijk Nederlands product om trots op te zijn', naar België en Frankrijk gingen? Daar wilde hij wat aan doen en hij wist ook hoe: door het te combineren gin, dat was immers al cool. Een half jaar eerder had hij die combinatie geproefd in Portugal: hij vond het heerlijk en was 'supergeïnspireerd'. Samen met chef-kok Sten Lezer en compagnon Wouter ten Velde begon Selter Mossel en Gin, een restaurant met een naam die voor zich spreekt. Als de koperen pannetjes mosselen en copa's gin-tonic geserveerd worden, pakken klanten meteen hun telefoon, zegt Selter, die in zijn restaurant rondloopt in jeans, Nikes en een wit T-shirt. 'Ze maken er foto's van en zetten die online: Instagram, Facebook. Met één tafel hebben wij zo een bereik van duizend mensen. Ze willen laten zien dat ze gin-tonic drinken, zo werkt dat tegenwoordig. Het is zo'n grote hype geworden dat ik het bijna niet meer leuk vind.'

 

WAAR DRINK JE DE BETERE GIN-TONICS?

Mossel en Gin is een van de vele tenten die gin sinds deze zomer als publiekstrekker gebruiken. Op de Prinsengracht in Amsterdam opende pop-uprestaurant Henk een gin-tonickelder (tot 31 december open). Walters Woodbury is een nieuw hip restaurant in de Javastraat dat zich met een uitgebreide ginkaart profileert.

De Tunes Bar van het Conservatorium Hotel in Amsterdam was een van de eerste etablissementen met een uitgebreide gin-tonickaart. Ook Razmataz aan het Hugo de Grootplein in Amsterdam was er vroeg bij, inmiddels zijn er 48 gin-tonics te bestellen. Cocktailsbars als Door 74 en Hidden in plain sight serveren uiteraard ook goede G&T's.

In Rotterdam heeft Café LaBru een gin-tonic van de week, een combinatie van een van hun 17 gins en 6 tonics, en zelfs de chique snackbar Tante Nel, dat zichzelf omschrijft als een 'cafeteria 2.0', heeft een ruim aanbod gin-tonics.

 

Bron: http://krant.volkskrant.nl/ipaper-online/print/article/8002/57155/NL/3210768

< terug

Bezoekadres: Smidswater 27, 2514 BW Den Haag | Postadres: Postbus 242, 2501 CE Den Haag | Telefoon: 085 - 273 60 75 | E-mail: info@spiritsnl.nl
Rekeningnummer: NL34ABNA0622643142 | BTW-nummer: NL 81.03.11.756.B.01 | KVK-nummer: 34167199